دیوید برن، پیشگام همیشه نوآور گروه سابق تاکینگ هدز، اخیراً در مصاحبه با بیلبورد اسپانیول، دیدگاههای جذابی را درباره فرآیند خلاقانه آلبوم جدیدش، «آسمان کیست؟» (?Who Is the Sky) به اشتراک گذاشته است. برن در یک افشاگری غافلگیرکننده توضیح داد که چگونه کاوش در دنیای آشپزی به منبع الهام غیرمنتظرهای برای موسیقی او تبدیل شده است.
در دوران همهگیری کرونا، همزمان با شکلگیری اولین ایدههای آلبوم، برن خود را در آشپزی غرق کرد و بر غذاهای مکزیکی و هندی تمرکز نمود. او از خانهاش در بروکلین گفت: «باید کتاب آشپزیام را بیاورم و بگویم چه دستورهایی را امتحان کردم. البته، بلد بودم یک «موله» سنتی درست کنم، آن نوع تیرهرنگش را.» این هنرمند ۷۳ ساله حتی هنر درست کردن تورتیلا را نیز آزمود و با شوخطبعی از تلاش ناموفق خود برای تهیه یک نسخه سالمتر بدون چربی حیوانی یاد کرد. او اعتراف کرد: «اصلاً خوب از آب در نیامد، بنابراین مجبور شدم به روش سنتیتر برگردم.»
در حالی که آشپزی او ممکن است به سنت بازگشته باشد، موسیقیاش قطعاً اینگونه نیست. آلبوم «آسمان کیست؟» که در ۵ سپتامبر تحت لیبل Matador Records منتشر شد، سفری ۱۲ قطعهای است که از قواعد مرسوم سرپیچی میکند. این آلبوم بافتی غنی از المانهای آوانت-پاپ و تنظیمهای ارکسترال فراگیر است که در آن، صدای برن به عنوان سازی دیگر در میان ملودیهای ظریف و پیچیده عمل میکند. برای دستیابی به این صدای منحصربهفرد، او با تهیهکننده برندهی گرمی، کید هارپون (که برای همکاری با هری استایلز و مایلی سایرس شناخته میشود) همکاری کرد و به او گفت: «میخواهم این یک اثر خوشصدا و قابل دسترس باشد، اما در عین حال میخواهم کاری کمی غیرمعمول انجام دهم.» تنظیمهای ارکسترال باشکوه آلبوم توسط گروه «ارکستر قطار ارواح» (Ghost Train Orchestra) انجام شده که تفسیرهایشان از آثار آهنگساز «مونداگ» الهامبخش عمیق برن بوده است.
این آلبوم همچنین گواهی بر قدرت همکاری است و فهرستی از استعدادهای چند نسلی را در خود جای داده است. همکار قدیمی او، سنت وینسنت (آنی کلارک)، صدای آسمانی خود را به قطعه شاد «همه میخندند» (Everybody Laughs) وام داده است. برن تعریف کرد که چقدر ساده او را در این پروژه مشارکت داده است: «او فقط چند بلوک دورتر از استودیو زندگی میکرد… بنابراین به او زنگ زدم و گفتم، آنی، میتوانی برای مدتی کوتاه بیایی و شاید در یک آهنگ بخوانی؟ و اوقات بسیار خوبی داشتیم.» هیلی ویلیامز از گروه پارامور در قطعه «دلیلش چیست؟» (?What Is the Reason for It) حضور دارد و تام اسکینر، درامر گروه The Smile و مائورو رفوسکو، نوازنده پرکاشن، نیز در این آلبوم همکاری کردهاند.
این روحیه قدردانی متقابل به نسل جدید نمادهای پاپ نیز گسترش یافته است. برن با گرمی از اجرای دو نفره اخیر خود با اولیویا رودریگو در فستیوال Gov Ball صحبت کرد، جایی که آنها قطعه کلاسیک تاکینگ هدز یعنی «سوختن خانه» (Burning Down the House) را اجرا کردند. او فاش کرد که آنها فقط با هم نخواندند؛ بلکه بر روی یک طراحی حرکت (کورئوگرافی) با الهام از فیلم کنسرت افسانهای «از درک کردن دست بردار» (Stop Making Sense) نیز همکاری کردند. برن تأمل کرد: «این نوع قدردانی متقابل بسیار خوشایند و هیجانانگیز است. من هم کارهای آنها را دوست دارم.»
ارتباط برن با صداهای جهانی، به ویژه از صحنه موسیقی لاتین، همچنان قوی است. او کنسرتهای اخیر مون لافرته را ستود و تحسین خود را از ناتالیا لافورکاده ابراز کرد. با یک ازدواج جدید، یک آلبوم جدید و یک تور بزرگ که برای سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در آمریکای شمالی و اروپا برنامهریزی شده (و امید به توقفی در مکزیک)، دیوید برن همچنان یک نیروی پویا و در حال تحول در دنیای موسیقی است.
منبع: بیلبورد اسپانیول