وقتی صحبت از اعتراضات سیاسی به میان میآید، خلاقیت هیچ حد و مرزی نمیشناسد و شهر پورتلند در ایالت اورگان، اخیراً نمونهای برجسته از این موضوع را به نمایش گذاشت. ساکنان این شهر در اقدامی برای مخالفت با استقرار نیروهای فدرال توسط دولت ترامپ، رویدادی را تحت عنوان «دوچرخهسواری برهنه اضطراری» سازماندهی کردند. این رویداد جمعیتی چشمگیر بیش از ۱۰۰۰ شرکتکننده را به خود جذب کرد که همگی آماده بودند تا پیام خود را بر روی دو چرخ اعلام کنند.
با این حال، جنبه «برهنه» این اعتراض با یک چالش بزرگ روبرو بود: وضعیت آب و هوا. در روز دوچرخهسواری، پورتلند دمای هوای سردی در حدود ۱۰-۱۲ درجه سانتیگراد را به همراه باران تجربه میکرد. این شرایط باعث شد بسیاری از شرکتکنندگان به جای برهنگی کامل، به برهنگی نسبی بسنده کنند. این یک تصمیم منطقی است، بهویژه وقتی جنبه علمی آن را در نظر بگیرید؛ خیس بودن میتواند باعث شود گرمای بدن تا ۲۵ برابر سریعتر از حالت خشک از دست برود. اگر ناراحتی نشستن بر روی زین سرد و خیس دوچرخه را هم به این موضوع اضافه کنیم، تصمیم برای پوشیدن بخشی از لباسها کاملاً قابل درک میشود.
این اعتراض هدفی دوگانه را دنبال میکرد. از یک سو، تظاهراتی مستقیم علیه چیزی بود که بسیاری آن را زیادهروی دولت فدرال و استفاده از تاکتیکهای شبهنظامی علیه غیرنظامیان میدانند. از سوی دیگر، این روش نامتعارف اعتراضی به برجسته کردن پوچ بودن روایتهای سیاسی کمک کرد که ادعا میکردند پورتلند شهری است که توسط آنارشیستهای خشن به آتش کشیده میشود. منظره هزاران نفر که برخی برهنه، برای یک هدف دوچرخهسواری میکنند، تصویری کاملاً متفاوت را به نمایش میگذارد.
رکاب زدن برای یک هدف
فضای این رویداد «پرانرژی» و کاملاً معرف شهر پورتلند توصیف شد. برای برخی، مانند شرکتکنندهای به نام اشلی، این اولین تجربه اعتراض و اولین دوچرخهسواری برهنه بود. او به شبکه فاکس ۱۲ اورگان گفت: «قبلاً هرگز این کار را نکرده بودم، اما از اینکه اینجا هستم بسیار هیجانزدهام.» مشارکت او نشان میدهد که چگونه رویدادهای منحصر به فرد میتوانند افراد جدیدی را به عرصه فعالیتهای مدنی جذب کنند.
اهمیت موضوع، به این دوچرخهسواری خاص معنای عمیقتری برای بسیاری بخشیده بود. رادنی، یکی دیگر از شرکتکنندگان، توضیح داد که این اعتراض تأثیرگذارتر بود زیرا چیزی فراتر از آزادی بیان صرف بود. او گفت: «ما این کار را برای حقوق بشر انجام میدهیم. همه ما برای چیزی معنادار اینجا هستیم. من بسیار خوشحالم و این موضوع، سرما و باران را کاملاً ارزشمند کرد.»
جالب اینجاست که این رویداد توجه شخصیتهای سیاسی ملی را نیز به خود جلب کرد. رئیس مجلس، جانسون، در مورد این اعتراض اظهار نظر کرد و آن را «تهدیدآمیزترین چیزی که تا به حال دیدهام» خواند و ادعا کرد که این نمونهای از «سوءاستفاده فعالان چپگرای رادیکال از نیروی انتظامی» است. این بیانیه که طبق گزارشها باعث شد برخی از اطرافیان او لبخند خود را پنهان کنند، با انتقاداتی مواجه شد و شکاف عمیق سیاسی بر سر ماهیت اعتراضات در ایالات متحده را بیشتر نمایان کرد.
در نهایت، دوچرخهسواری برهنه اضطراری در پورتلند به عنوان یک نمونه به یاد ماندنی از مقاومت خلاقانه و غیرخشونتآمیز باقی میماند. اگرچه سازماندهندگان میدانستند که این اقدام به تنهایی مشکلات سیستمی را حل نخواهد کرد، اما با موفقیت توانست توجهها را به هدفشان جلب کند و به فصلی منحصر به فرد در داستان ادامهدار فعالیتهای مدنی در آمریکا تبدیل شود.
منبع: jalopnik.com