در دنیای موسیقی، کاور آلبوم مانند یک دست دادن بصری است؛ اولین تأثیری که پیش از شنیده شدن حتی یک نت، بر مخاطب گذاشته میشود. اخیراً شاهد موجی از طراحیهای مینیمالیستی بودهایم، روندی که جاستین بیبر برای آلبوم جدیدش، Swag II، کاملاً آن را پذیرفته است. اما این موضوع بحثی را به راه انداخته: آیا این یک بیانیه هنری جسورانه است یا صرفاً ناامیدکننده؟
پس از رنگ سبز لیمویی پر سر و صدای آلبوم BRAT از چارلی ایکسسیاکس که نوعی «ضد-طراحی» را ترویج میکرد، جدیدترین اثر بیبر تضادی آشکار را به نمایش میگذارد. کاور آلبوم عظیم ۴۴ قطعهای او شامل یک پسزمینه صورتی میلنیال ساده و تخت است که عنوان ‘SWAG II’ با یک فونت سریف مدرن روی آن نوشته شده است. همین. برخی منتقدان آن را «به طرز دردناکی بیضرر» و «به شکلی ناامیدکننده، تخت» توصیف کرده و معتقدند مرز باریکی بین طراحی ضد-فرهنگی عمدی و اثری که صرفاً فاقد تلاش است، وجود دارد. در حالی که کاورهای آلبوم نمادین لزوماً نباید شلوغ و پیچیده باشند، سؤال این است که آیا این کاور به طرفداران چیزی برای برقراری ارتباط میدهد؟
با این حال، این انتخاب مینیمالیستی در خلأ اتفاق نیفتاده است. این بخشی از یک استراتژی برندینگ دقیق و یکپارچه است. همزمان با آلبوم، برند بیبر به نام SKYLRK، یک مجموعه کپسولی به رنگ «صورتی ابری» با طراحیهای به همان اندازه ساده عرضه کرد. برای جشن گرفتن این انتشار، جهان با رویدادهای پاپ-آپ از پاریس تا سنگاپور به رنگ صورتی درآمد. بازاریابی آلبوم همچنین این تصاویر ساده را با عکسهای صمیمی از بیبر و خانوادهاش ترکیب میکند، که نشاندهنده یک تغییر عمدی به سمت دورهای بالغتر، صمیمیتر و خانوادگیتر برای این ستاره پاپ است. این زمینه نشان میدهد که سادگی عمدی بوده و قرار است بازتابدهنده فصلی آرامتر و شخصیتر در زندگی او باشد.
چشمانداز کنونی طراحی کاور آلبوم به طرز شگفتانگیزی متنوع است. ما دیدهایم که کاور آلبوم Man’s Best Friend از سابرینا کارپنتر به دلیل جسورانه بودن بیش از حد، جنجال به پا کرد، در حالی که هنرمندانی مانند تیلور سوئیفت با آلبوم The Life of a Showgirl ثابت میکنند که هنر کاور سنتی و پر از جزئیات هنوز زنده است. رویکرد بیبر صرفاً نمایانگر سر دیگر این طیف خلاقانه است. به نظر میرسد این رویکرد موفق بوده، زیرا آلبوم قبلی او، Swag، به رتبه دوم جدول بیلبورد ۲۰۰ رسید و طرفداران از هماکنون با ستایش فراوان از این فصل جدید در شبکههای اجتماعی استقبال کردهاند. نظر شما چیست؟ آیا این رنگ صورتی مینیمالیستی بازتابی قدرتمند از دوران جدید بیبر است یا یک فرصت از دست رفته برای خلاقیت؟
اطلاعات بیشتر را از منبع اصلی بیاموزید: Creative Bloq